طراحی وب سایت

بسیاری اعتقاد دارند یکی از مهم ترین ضعف های اقتصادی در کشور سرعت کم اینترنت و عدم توجه به زیرساخت های اینترنتی است.
مشکلی که حتی همین اواخر صدای معاون وزارت صنایع را هم در آورد، اما در همین حال مسوولان وزارت ارتباطات مرتبا در حال ارائه آماری از توسعه پهنای باند اینترنت یا افزایش ظرفیت پهنای باند داخل کشور ( شبکه اینترانت داخلی) هستند. به راستی بین این دو شبکه چه تفاوت هایی وجود دارد و چگونه می توان پهنای باند خارجی را با افزایش ظرفیت داخلی جبران کرد؟ از آمارهای غیرواقعی تا واقعیت
مسوولان شرکت زیرساخت طی سال های اخیر همواره زیر فشار کمبود پهنای باند بوده اند. قطع و وصل های مداوم که گاه منجر به بروز اختلالات وسیع اینترنت می شد از یک سو و افزایش کاربری اینترنت درداخل و افزایش تقاضا همواره مسوولان این شرکت دولتی را با این پرسش مواجه می کرد که آیا ظرفیت پهنای باند اینترنت کافی است؟
طی گزارشی که اخیرا وزارت ارتباطات منتشر کرده، پهنای باند اینترنت طی پنج سال گذشته در حدود یک هزار و 782 درصد رشد کرده ! و به 3/ 21 گیگابیت بر ثانیه رسیده است، اما کاربران اینترنت در این مدت افزایش چند درصدی را مشاهده کرده اند؟ پاسخ به این پرسش بدون آمار چندان آسان نیست، اما با توجه به وضع محدودیت 128 کیلوبیتی برای کاربران خانگی می توان تصور کرد که اگر سرعت اینترنت یک کاربر پنج سال قبل در حداقل ممکن یعنی 56 کیلوبیت بر ثانیه باشد، حال به 128 کیلوبیت رسیده است، چیزی در حد دو برابر.
آمارها نشان می دهند که شکل دسترسی اینترنت در کشور عمدتا بر پایه اینترنت هوشمند (dial up) است و همین موضوع نشان می دهد بخش عمده ای از دسترسی به اینترنت حداقل در پنج سال گذشته چندان تغییر نکرده است. کاهش قیمتی نامحسوس
مسوولان دولتی یکی دوسالی است که از کاهش تعرفه اینترنت صحبت می کنند. موضوعی که کاربران انتهایی اساسا آن را حس نمی کنند. دیگر همه می دانند مشکل بین وزارت ارتباطات و شرکت های خدمات دهنده اینترنت عملا به این منجر شده که اساسا کاهشی در زمینه پهنای باند صورت نگیرد. قیمت اینترنت امروزه نسبت به پنج سال گذشته اندکی کاهش را نشان می دهد، اما عدم تغییر آن طی سه سال اخیر و قیمت بالای آن در مقایسه با کشورهای منطقه مهم ترین دلیل عدم توسعه آن در کشور است.
محمودرضا جولایی مدیر یک شرکت اینترنتی معتقد است که پهنای باند هزینه اندکی از شرکت ها را پوشش می دهد و کاهش 20درصدی پهنای باند عملا تاثیری درقیمت نهایی آنها ندارد. جولایی می گوید: هزینه پهنای باند اینترنت تقریبا یک چهارم هزینه شرکت ها را به خود اختصاص می دهد و طبیعی است که با کاهش 20 درصدی قیمت پهنای باند نباید انتظار داشت که به همان میزان قیمت اینترنت توسط شرکت ها برای کاربران کاهش یابد.
جولایی همچنین به تورم رو به افزایش و ارتقای حقوق و دستمزد کارکنان ، اجاره بها و ... اشاره می کند و می گوید: در حوزه اینترنت و شرکت های اینترنتی هر کسی برای خود یک تعرفه و قیمت گذاری دارد که به اعتقاد من مهم ترین موضوع این است که روی این بخش نظارت دقیق تری صورت بگیرد.
به اعتقاد این فعال اینترنتی باید بررسی دقیق تری بر این موضوع اعمال شود و درصد تاثیر این کاهش برای شرکت ها مشخص و دقیقا محاسبه و این موضوع به صورت دقیق مشخص شود که پهنای باند چند درصد قیمت تمام شده اینترنت را به خود اختصاص می دهد. کاربران می سوزند و می سازند
اما حتی اگر موضوع قیمت هم حل شود، مطابق قانون کاربران خانگی که تقریبا بخش عمده کاربران اینترنت کشور را تشکیل می دهند، اجازه استفاده از پهنای باند بالای 128 کیلوبیت را ندارند. وزیر ارتباطات یکی دوبار در گفت و گو با رسانه ها از پیشنهاد برای رفع محدودیت سرعت اینترنت خانگی خبر داد، موضوعی که بازتاب مثبت فراوانی داشت.
با این حال تقی پور کمی بعد در گفت وگو با خبرگزاری فارس، آب پاکی را روی دست کاربران ریخت و گفت آنچه در مورد دسترسی کاربران به پهنای باند گفته، مربوط به اینترنت بین الملل نمی شود و صرفا منظورش خدمات الکترونیکی داخل کشور بوده است. تقی پور همچنین گفته است که می خواهد پهنای باند در شبکه داخلی را به شدت گسترش دهد و قطعا هیچ محدودیتی برای توسعه خدمات الکترونیکی نخواهیم داشت.
با این حال آنچه وزیر ارتباطات دنبال می کند در ادامه طرحی تحت عنوان «اینترنت ملی» است که چهار سال قبل توسط معاون وزیر ارتباطات آغاز شد و اخیرا نیزاعلام شد که چهار سال بعد به بهره برداری می رسد.
«اینترنت ملی» در واقع اشاره به نوعی شبکه اینترانت داخلی با سرویس های مختلف بود که صرفا برای داخل کشور راه اندازی می شود. با توجه به این رویکرد می توان حالا متوجه شد که چگونه وزارت ارتباطات مرتبا از افزایش پهنای باند صحبت می کند، اما چون کاربران مشغول استفاده از اینترنت هستند، آن را درک نمی کنند. کمبود محتوای اینترنتی
مهمترین مشکلی که مسوولان وزارت ارتباطات برای توسعه «اینترنت ملی» و قرار دادن آن در برابر «اینترنت بین المللی» با آن مواجه هستند، کمبود محتوا و منابع اینترنتی است. سایت iran.ir مهم ترین سایت وزارت ارتباطات که سال ها است روی آن مشغول سرمایه گذاری و تبلیغ است، اما در تولید محتوا توفیق چندانی نداشته و صرفا محلی برای لینک از سایت های دولتی دیگر است. به رغم سرمایه گذاری های دیگر در زمینه محتوا توسط نهادهای فرهنگی همچنان بخش عمده کاربری های اینترنت در ایران به محتوای خارجی مربوط می شود.
به عنوان مثال حتی موضوع ایمیل ملی که زمانی از سوی وزارت ارتباطات مطرح شد، هنوز به مرحله بهره برداری نرسیده و همین موضوع نشان می دهد مسوولان وزارت ارتباطات حتی اگر مشکلات زیرساختی را حل کنند، چالش های بزرگ تری در زمینه محتوا پیش رو دارند.

منبع : Iran IT Analysis and News  تاریخ : 24   شهریور   1389  شاخه : اینترنت